The Party, Blake Edwards, 1968

"Το Πάρτι" θεωρείται από πολλούς η καλύτερη κωμωδία όλων των εποχών. Υπερβολικό; Ίσως. Ίσως πάλι και όχι. Το σίγουρο είναι ότι όποιος έχει ανεπτυγμένη την αίσθηση του χιούμορ, παρακολουθώντας το "Πάρτι" θα κρατάει το στομάχι του απ΄τα γέλια!

Blake Edwards και Peter Sellers ύστερα από τις δύο πρώτες ταινίες του "Ροζ Πάνθηρα" ενώνουν τις δυνάμεις τους και δημιουργούν αυτή την ξεκαρδιστική κωμωδία. Ο ένας και μοναδικός Πίτερ Σέλερς καταθέτει τα διαπιστευτήρια του ως κωμικός τεράστιου βεληνεκούς σε αυτό το ανεπανάληπτο "one man show", σε ένα ρεσιτάλ ακατάπαυστου αυτοσχεδιασμού!

Το στόρι γνωστό: Ο Σέλερς στο ρόλο ενός άσηµου Ινδού ηθοποιού, του Μπακσί, που κάνει στην κυριολεξία, µαντάρα ένα πάρτι ενός κινηµατογραφικού µεγαλοπαράγοντα.
Ατάκες μην περιμένετε να δείτε, τα γκαγκς όμως που διαδέχονται το ένα το άλλο είναι καταπληκτικά. Η δε κομψή μουσική του Χένρι Μαντσίνι προσθέτει τη δική της νότα ομορφιάς στο μαγευτικό υλικό του Έντουαρντς!

Βαθμολογία: 10/10!

Chinatown, Roman Polanski, 1974

 Μία σπουδαία ταινία από τα ΄70s. Για πολλούς η επιτομή των film noir. Για άλλους μέσα στις 30 καλύτερες Αμερικάνικες όλων των εποχών. Όπως και να χει η "Chinatown" αποτελεί το μεγάλο αριστούργημα του Πολάνσκι.

 Η υπόθεση της ταινίας:

 "Ο ιδιωτικός ντετέκτιβ Jack Gittes προσλαμβάνεται από μία κύρια που ισχυρίζεται ότι είναι η κυρία Mulwray με σκοπό να επιβεβαιώσει τις ανησυχίες της ότι ο σύζυγός της διατηρεί εξωσυζυγική σχέση. Λίγο μετά και αφού η υπόθεση αποκτά απροσδόκητη δημοσιότητα , η αληθινή κυρία Mulwray επισκέπτεται τον Gittes απειλώντας τον ότι θα τον μηνύσει εξαιτίας της τροπής που πήρε η όλη ιστορία. Στην προσπάθειά του να υπερασπιστεί τον εαυτό του και να ανακαλύψει τι πραγματικά συμβαίνει, ο ντετέκτιβ μπλέκεται σε μία πολύπλοκη ιστορία μυστηρίου που περιλαμβάνει τουλάχιστον ένα φόνο, ένα σκάνδαλο που αφορά την υδροδότηση της πόλης, τη διαφθορά των αστυνομικών οργάνων και μία υπόθεση αιμομιξίας. Η ιστορία τοποθετείται στο Λος Άντζελες της δεκαετίας του ’30 και βασίζεται σε πραγματικό σκάνδαλο που συγκλόνισε την πόλη και είχε σχέση με την καταστροφή που προκλήθηκε το 1928 από την κατάρρευση του φράγματος του Αγίου Φραγκίσκου στην ίδια περιοχή".

Αυτή είναι η υπόθεση της ταινίας βασισμένη στο εξαιρετικό, δαιδαλώδες και βραβευμένο με Oscar σενάριο του Robert Towne. Το μεγάλο ατού, το οποίο εκτοξεύεται στα χέρια του ιδιοφυούς σκηνοθέτη.
Καταπληκτικός -όπως πάντα- ο Νίκολσον, femme fatale η Ντάναγουεϊ, δυναμικός κακός ο... σκηνοθέτης Τζον Χιούστον, πραγματικά σπουδαία ταινία.

* Η "Chinatown" προτάθηκε για ακόμη 10 Όσκαρ.
* Το σενάριο του Towne προέβλεπε happy end, αλλά ο Polanski επέμεινε (εμφανώς επηρεασμένος από τα γεγονότα που συνέβαιναν τότε στη προσωπική του ζωή) στο 'μαύρο' φινάλε που είδαμε και τελικά έμεινε στην ιστορία. Από τα κορυφαία φινάλε ever!
* Η Chinatown είχε προβλεφθεί να ακολουθηθεί από 2 συνέχειες. Μόνο η δεύτερη εμφανίστηκε στις οθόνες (The Two Jakes, 1990) γυρισμένη από τον ίδιο τον Νίκολσον αλλά η εμπορική της αποτυχία απέτρεψε το να γυριστεί και η 3η συνέχεια.
* Για το ρόλο της Mrs.Mulwray είχε προταθεί αρχικά η Τζέιν Φόντα αλλά ο Polanski επέβαλε τη Ντάναγουεϊ.

Βαθμολογία: 9,5/10

Once upon a time in America, Σέρτζιο Λεόνε, 1984

"Κάποτε στην Αμερική": Το κύκνειο άσμα του Σέρτζιο Λεόνε. Ή αλλιώς μέσα στις καλύτερες γκανγκστερικές ταινίες όλων των εποχών! Μία ιστορία φιλίας, ενηλικίωσης, εγκληματικότητας, εκδίκησης, έρωτα, προδοσίας, καταστροφής!

Νέα Υόρκη, δεκαετία του ΄70. Ένας ηλικιωμένος, επικηρυγμένος από το οργανωμένο έγκλημα, επιστρέφει στην πόλη. Πρόκειται για έναν γκάνγκστερ με το παρατσούκλι Νουντλς, που μεγάλωσε στην εβραϊκή συνοικία, ανήλικος ακόμα έγινε αρχηγός συμμορίας, και στα χρόνια που ακολούθησαν συνέδεσε το όνομά του με τη "χρυσή εποχή" των παρανόμων.
Ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο ενσαρκώνει το διαβόητο κακοποιό Ντέιβιντ Ααρονσον, γνωστό με το παρατσούκλι Νουντλς, ο οποίος έγινε αρχηγός εβραϊκής συμμορίας όντας ακόμη ανήλικος(!), συνελήφθη, βγήκε από τη φυλακή, για να επιστρέψει χρόνια μετά και να συγκρουστεί με το παρελθόν...
Ο Λεόνε σκηνοθετεί μαεστρικά, ο Μορικόνε γράφει ιστορία με την βραβευμένη μουσική του, οι εικόνες και η φωτογραφία είναι μαγευτικές.
Σημείωση: Σύμφωνα με μαρτυρία του Λεόνε, στην Αμερική η ταινία είχε πετσοκοπεί στο μοντάζ με τη δικαιολογία ότι ήταν "κουραστική"!
Στην Ευρώπη μόνο κυκλοφόρησε στην πλήρη εκδοχή της των 230 λεπτών!
Αριστουργηματική, πανέμορφη ταινία.

Βαθμολογία: 8,5/10

Missing, Costa-Gavras, 1982

Η δεκαετία του ΄80 είναι η χειρότερη ίσως δεκαετία για τον κινηματογράφο. Παρ΄όλα αυτά μας χάρισε αρκετές σημαντικές ταινίες. Μία εξ αυτών είναι "Ο αγνοούμενος", του <<δικού μας>> Κώστα Γαβρά. Μία καθαρά πολιτική ταινία, το είδος δηλαδή που έκανε γνωστό το Γαβρά και του χάρισε πολλές διακρίσεις και βραβεύσεις.
Η συγκεκριμένη μάλιστα του έφερε τον Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες αλλά και το Oscar σεναρίου καθώς και άλλες τρεις υποψηφιότητες. Βασισμένη σε αληθινά γεγονότα, στην εξαφάνιση του νεαρού Αμερικανού συγγραφέα και κινηματογραφιστή Charles Horman (John Shea) κατά τη διάρκεια ενός στρατιωτικού πραξικοπήματος στη Χιλή.
Ο Jack Lemmon(εκπληκτικός) ερμηνεύει τον Ed Horman, τον πατέρα του Charles, έναν δυνατό επιχειρηματία, που βοηθά τη σύζυγό του Charles (Sissy Spacek) στην απελπισμένη προσπάθειά της να βρει το σύζυγό της. Και οι δύο, μέσα σε ένα φαύλο κύκλο, έρχονται αντιμέτωποι με ψέματα και φρούδες ελπίδες από Αμερικανούς και ξένους αξιωματούχους. Παρ’ όλες τις παλιές τους διαφορές, οι δύο τους, ενώνουν τις δυνάμεις τους και ψάχνουν μανιωδώς να βρουν το αγαπημένο τους άτομο, μέχρι την οδυνηρή έκβαση της έρευνάς τους, την ανάμειξη της Αμερικής στο στρατιωτικό πραξικόπημα.

Ευθεία επίθεση από τον Gavras στον Χιλιανό δικτάτορα Πινοσέτ και το πραξικόπημα του, κάτι που κόντεψε να τον στείλει στη φυλακή.
Μάγκας ο Γαβράς, τεράστιος ο Λέμον, πολύ μεγάλη ταινία.

Βαθμολογία: 8/10

Heat, Michael Mann, 1995

 «Η Ένταση» ("Heat") είναι μια εκπληκτική αστυνομική περιπέτεια που κρατά αμείωτη την αγωνία και το ενδιαφέρον του θεατή, με βάση τη συνεχή ροή της, την απίστευτη σκηνοθεσία του Michael Mann (μοναδικής εικαστικής ομορφιάς η αρχική σεκάνς της ληστείας), αλλά και αποσπώντας δύο σπουδαίες ερμηνείες δύο εκ των μεγαλύτερων ηθοποιών της γενιάς τους. Και σκεφτείτε μονάχα πως οι δυο τους συναντώνται μόνον σε δύο σκηνές!

 Στην "Ένταση" λοιπόν βλέπουμε τη σύγκρουση δύο κόσμων. Δύο κόσμων όχι τόσο διαφορετικών, που όμως απλά βρίσκονται σε διαφορετικό στρατόπεδο.
 Απ΄ τη μία ο Neil McCauley(Robert De Niro). Ο ιδιοφυής επικεφαλής μιας σπείρας κλεφτών τραπεζών.
 Απ΄ την άλλη ο Vincent Hanna(Al Pacino), πολύ καλός αστυνομικός που βρίσκεται στο κατώφλι του Κόλεϊ.
 Το κυνήγι ανελέητο, η σύγκρουση αναπόφευκτη. Η δε, τελευταία σεκάνς, καθηλωτική, απλά συγκαταλέγεται μέσα στις καλύτερες όλων των εποχών.

 Δίχως τους Μαν, Ντε Νίρο, Πατσίνο, η «Ένταση» θα αποτελούσε κοινή αστυνομική περιπέτεια!
 Υπερβολή; Δε νομίζω!

 Βαθμολογία: 9,5/10

Glengarry glenross, James Foley, 1992

Το "Glengarry Glenross", ή "Οικόπεδα με Θέα" όπως είναι ο ελληνικός τίτλος είναι μια ταινία "must see" για κάθε φίλο του κινηματογράφου. Πρόκειται για ένα κρυμμένο διαμαντάκι, μιας και δεν κυκλοφορεί σε dvd clubs ενώ σπανίως προβάλλεται από την t.v..
Ο James Foley σκηνοθετεί μαεστρικά το έξοχο σενάριο του θεατρικού συγγραφέα David Mamet (ο ίδιος προσαρμόζει το σενάριο στην ταινία), σε μια ταινία που μας αφηγείται την ασφυκτική πίεση στην οποία υπόκεινται οι πωλητές ενός μεσιτικού γραφείου στη Νέα Υόρκη για να πουλήσουν μέχρι το πρωί ακίνητα αμφίβολης αξίας, σε ανθρώπους που δεν έχουν κάποιο ιστορικό επενδύσεων σε οικόπεδα. Αυτοί που θα τα καταφέρουν, θα αποκτήσουν μια λίστα με τους καλούς πελάτες. Σε περίπτωση που αποτύχουν, οι εργαζόμενοι θα απολυθούν.

Μια καυστική σάτυρα με πολύ καλό, μαύρο χιούμορ από τον Φόλεϊ γύρω απ΄ τον κόσμο των πωλήσεων. Το δε καστ, απολαυστικότατο: Τζακ Λέμον, Αλ Πατσίνο, Άλαν Άρκιν, Κέβιν Σπέισι, Εντ Χάρις, Τζόναθαν Πράις, Άλεκ Μπάλντουϊν!

Τρομερό καστ, σπουδαίες ερμηνείες, έξοχο σενάριο, πολύ καλή σκηνοθεσία.
Ψάξτε το αλλά καλού κακού έχετε έτοιμο το βίντεο (ή dvd τώρα πια...)!

Βαθμολογία: 9/10

Τελικά την ΑΕΚ χθες την κέρδισε ο Τοροσίδης ή ο Δαλούκας;

Αποθεώνει σήμερα σύσσωμος ο "αντικειμενικός" τύπος τον Βασίλη Τοροσίδη με διάφορα λογοπαίγνια της πλάκας. Όντως ο ποδοσφαιριστής των ερυθρολεύκων τα πήγε εξαιρετικά χθες, όπως και στα δύο προηγούμενα ματς με ΠΑΟΚ, Αλκμάαρ, όπου μόνος του, πήρε το κόκκινο συνονθύλευμα απ΄το χέρι και το οδήγησε σ΄αυτό το ανέλπιστο 3χ3.
Κανένας όμως ακόμη δεν έχει τα κότσια(αλήθεια πότε τα είχε;) να βγει και να μιλήσει ξεκάθαρα: Στο χθεσινό derby ΑΕΚ-Θρήνου στο ΟΑΚΑ ο Δαλούκας ήταν ο μεγάλος πρωταγωνιστής ως προς τη διαμόρφωση του αποτελέσματος υπέρ των διορισμένων. Με διαιτησία 90-10 τουλάχιστον, έδωσε ακόμη 3 βαθμούς στο θρήνο και κράτησε ζωντανούς τους ψευτοπρωταθλητές. Μα για πια "καρδιά πρωταθλητή" μιλάνε όλοι οι άμπαλοι;

Ας μην ήταν ο "φύλακας άγγελος Δαλούκας"...
Και δεν είναι μόνο το πέναλτι μαρς στο 38 από το χέρι του Μέλμπεργκ. Μόλις στο 7΄ ο κηπουρός πιάνει τη μπάλα από καθαρό γύρισμα του Αβραάμ. Στην ίδια φάση ο Ζεβλάκοφ κάνει χέρι και πέναλτι που δεν δίνεται. Και το χειρότερο; Το χτύπημα του Τοροσίδη στο πρόσωπο του Χουανφράν μόλις στο 12΄. Απευθείας κόκκινη λοιπόν για τον παίχτη που λέγαμε λίγο παραπάνω...

Ο παίχτης που αν είχε τιμωρηθεί ως έπρεπε από τον διαιτητή, δεν θα υπήρχε πουθενά σήμερα. Αλλά δεν αποβλήθηκε ποτέ, η ΑΕΚ δεν πήρε δύο πέναλτι και ο διορισμένος μείωσε στους 2 από την κορυφή. Κάτι που σημαίνει ότι με ενδεχόμενη ήττα του ΠΑΟ στο derby της Κυριακής με την ΑΕΚ θα φέρει το θρήνο στην κορυφή. Από εκεί που σερνόταν, φρόντισε και πάλι ο θείος να τον επαναφέρει στο προσκήνιο.

Πίστεψαν πολλοί πως η παράγκα τέλειωσε. Φεύ! Ζει και βασιλεύει δυστυχώς... Σιγά μην αφήσει ο θείος το θρήνο εκτός δυάδας και κατά συνέπεια εκτός champions league. Θα χάσει πολλά λεφτά...

Ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να προσέξει πάρα πολύ την Κυριακή. Κύριοι υπεύθυνοι κάντε ότι πρέπει για να προστατεύσετε την ομάδα μας. Το μήνυμα έχει ήδη σταλθει με τον ορισμό του Κουκουλάκη(!) ως διαιτητή του derby με βοηθό τον Κάκο... Το 90-10 που είχε εναντίον της η ΑΕΚ χθες θα το έχει την Κυριακή υπέρ της. Και εμείς θα βρεθούμε στη θέση που η ΑΕΚ βρισκόταν χθες. Ας ελπίσουμε ότι δε χρειαστεί να φωνάζουμε από το βράδυ της Κυριακής. Ας ελπίσουμε ότι η ομαδάρα μας θα καταφέρει να κερδίσει και τους Κουκουλάκηδες και Κάκους.

Ένα πολύ σημαντικό ματς, που αν πάρει ο ΠΑΟ αυτομάτως γίνεται το σούπερ φαβορί για τον τίτλο.
Και σίγουρα είναι σφάλμα η μη παρουσία του πράσινου κόσμου στο πλευρό της ομάδας για τη δύσκολη αυτή αποστολή...