Η φιλική ήττα απ' τη Γουέστ Χαμ, η "γενναιόδωρη" πρόταση Πατέρα για Γκαλάς, η αστεία απάντηση της διοίκησης και η μπασκετική ενίσχυση με Μάριτς - Σόφο!

 Στο δεύτερο φιλικό στην Αυστρία ο Παναθηναϊκός ηττήθηκε με 0-1 απ' τη Γουέστ Χαμ. Ένα φιλικό που όπως λεγόταν κανονίστηκε για να συζητηθεί η περίπτωση απόκτησης του Ντα Κόστα απ' τον ΠΑΟ, με το Νιόπλια όμως να δηλώνει ότι δεν υπάρχει τέτοιο θέμα και πως ο στόπερ που θα πάρουμε θα είναι πολύ μεγάλο όνομα.
 Θα τα δούμε αυτά τις επόμενες μέρες. Στον αγώνα, ο Νιόπλιας ξεκίνησε με δύο αλλαγές σε σχέση με τη Βόλφσμπουργκ. Ο Σπυρόπουλος αντικατέστησε τον τραυματία Καντέ και ο Ρουκάβινα τον Πετρόπουλο. Το αποτέλεσμα του φιλικού έκρινε ένα ωραίο μακρινό σουτ του Χιτζλσπέργκερ στο τέλος του α' ημιχρόνου. Ο αγωνιστικός χώρος ήταν "βαρύς" λόγω της βροχής και ήταν ξεκάθαρο ότι οι πράσινοι δεν είχαν την ίδια όρεξη με εκείνη του πρώτου φιλικού.
 Στο δεύτερο ημίχρονο έγιναν αρκετές αλλαγές, με το Νιόπλια να χρησιμοποιεί άλλους τρεις διεθνείς (μετά το Σπυρόπουλο) που δεν είχαν πολύ χρόνο συμμετοχής στο Μουντιάλ. Νίνης, Σεϊταρίδης και Βύντρα πήραν λεπτά συμμετοχής, όπως και οι Γκαλίνοβιτς, Δημούτσος, Πετρόπουλος, Μαυρίας.
 Η κούραση και τα πολλά λάθη σημάδεψαν αυτό το ημίχρονο, με τους Άγγλους να παίρνουν τη νίκη με 1-0.
 Μόνοι αξιόλογοι του Παναθηναϊκού οι Σιμάο, Μαρίνος. Ειδικά ο Έλληνας νεαρός έπαιξε και πάλι ως αμυντικό χαφ και έδειξε ότι την έχει τη θέση.

 Οι συνθέσεις των ομάδων:

 Παναθηναϊκός: Καρνέζης (46' Γκαλίνοβιτς), Μπιάρσμιρ (46' Σεϊταρίδης), Σπυρόπουλος (61' Βύντρα), Σαριέγκι, Μελίσσης, Μαρίνος, Σιμάο, Κλέιτον (46' Νίνης), Γκάμπριελ (46' Δημούτσος), Λέτο (68' Μαυρίας), Ρουκάβινα (61' Πετρόπουλος).

 Γουέστ Χαμ: Στεχ (46' Κούρουτς), Τόμκινς, Ντα Κόστα, Γκάμπιντον (46' Κόβατς), Ιλούνγκα (62' Νταπρέλα), Πάρκερ (46' Ντάιερ), Χίτζλσπεργκερ (46' Ντιαμάντι), Νόμπλε, Φομπέρ (62' Σίαρς), Κόουλ (62' Μακ Κάρθι), Μπόα Μόρτε (62' Στάνισλας).


* Πέραν του φιλικού αγώνα, είχαμε ακόμη μία φορά γελοιότητες στα διοικητικά. Αρχικά ο Νικόλας Πατέρας έστειλε επιστολή στην ΠΑΕ κάνοντας μία "γενναιόδωρη" προσφορά για το Γκαλάς. «Δίνω 1.500.000 Ευρώ αποκλειστικά και μόνο για την απόκτηση του Γκαλάς» είπε ο πρώην πρόεδρος, για να του απαντήσει ο Τζίγκερ μέσω του Γόντικα «Δεχόμαστε τα λεφτά αλλά μόνο ως χορηγία» και να ξανααπαντήσει φυσικά ο Πατέρας με το προφανές «εγώ είπα δίνω λεφτά ΜΟΝΟ για Γκαλάς».

 Απίστευτα πράγματα γίνονται στον Παναθηναϊκό μας...

 Καταρχήν, ο Πατέρας κάνει εμφανώς -ακόμη μία- κίνηση εντυπωσιασμού. Και ίσως να την έκανε μαζί με τον άλλο που είναι γάτος σε κάτι τέτοια. Πολλοί κατηγόρησαν τον Πατέρα για αυτή την κίνηση, αναρωτώμενοι «γιατί δεν έκανε κάτι ανάλογο πέρυσι, αφού έχουμε το πρόβλημα με τον στόπερ 3 χρόνια;».
 Δεν έχουν άδικο. Όμως εγώ κοιτάω την ουσία. Η οποία λέει ότι θέλουμε έναν στόπερ εδώ και χρόνια, και μάλιστα παιχταρά. Απ' το πρώτο ράφι. Έρχεται λοιπόν κάποιος (ο οποιοσδήποτε, δεν με ενδιαφέρει) και δίνει τα λεφτά που απαιτούνται για τη σούπερ μεταγραφή. Το ότι παράλληλα αποσκοπεί στην αυτοπροβολή, προσωπικά ΔΕΝ ΜΕ ΑΦΟΡΑ. Εκείνο που με νοιάζει μόνο σαν φίλο του ΠΑΟ (και θα έπρεπε να νοιάζει άπαντες), είναι το καλό της ομάδας και εν προκειμένω η αγωνιστική ενίσχυσή της. Άρα λοιπόν η κίνηση Πατέρα είναι τρομερή και προς όφελος του Παναθηναϊκού. Τα υπόλοιπα ξαναλέω, ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΝ. Όσο οι Πατέρας, Βγενόπουλος δεν κάνουν κακό στην ομάδα (όπως με την απίστευτη πρόταση Κανελλόπουλου του πρώτου και τα τρελά παραμύθια του δεύτερου!) και απλώς κυνηγούν τη δημόσια προβολή τους, βοηθώντας ωστόσο τον Παναθηναϊκό, προσωπικά δεν τους προσάπτω τίποτα.

 Μάλιστα επειδή δεν έχω καμία όρεξη να ασχολούμαι μαζί τους για πολύ ακόμη, θα πω ένα τελευταίο: Αν ο Πατέρας βγει και πει «Έκανα μαλακία με Κανελλόπουλο» και μαζί με Βγενό κάνουν πρόταση αγοράς της ΠΑΕ (κι όχι παπαριές), για μένα ξεγράφουν τα όποια λάθη του παρελθόντος, μας γλυτώνουν δια παντός απ' την οικογένεια και αλλάζουν οριστικά σελίδα στον ΠΑΟ. Αλλά μέχρι τότε, θα είναι κι αυτοί φταίχτες και απολογούμενοι στον βαθμό που τους αντιστοιχεί!

 Ο Τζίγκερ λοιπόν που για τους γνωστούς λόγους τσιγκουνιάς απέρριψε την πρόταση του πρώην προέδρου και αντιπρότεινε την μορφή χορηγίας! Ένα ακόμη τρικ, για να μην πει στα ίσια «ρε άντε παράτα μας, δεν θέλω τα λεφτά σου», βρίσκει τρόπους να τη βγάλει λάδι και να ρίξει τις ευθύνες της νέας σύγκρουσης αλλού. Ρε συ, μας δουλεύεις;

 Μπορεί λοιπόν να ξεκατινιάστηκαν για πολλοστή φορά, αλλά από αυτή τη κόντρα ο Τζίγκερ είναι εκ νέου με την πλάτη στον τοίχο. Είναι αναγκασμένος να πάρει έναν απ' τους ακόλουθους 2 δρόμους: Είτε 1) να βάλει από μόνος του το ποσό που χρειάζεται για Γκαλάς και να κάνει τη σούπερ μεταγραφή, είτε 2) να πάρει κάποιον άλλο σούπερ στόπερ, π.χ. Μαρτσένα. 


 Ο κόσμος περιμένει τον στόπερ εδώ και 3 χρόνια. Δεν πάει άλλο. Πρέπει να τον φέρει... χθες! Και μάλιστα έναν παίχτη μεγάλης κλάσης. Χάθηκαν ήδη Μπορντόν, Κρις μεταξύ άλλων. Αν χαθούν και Γκαλάς, Μαρτσένα και πάρει κάποιον... δεύτερης διαλογής ο κόσμος θα εξαγριωθεί. Είναι το μόνο σίγουρο. Και θα έχει κάθε δίκαιο..!

 * Στο μπάσκετ, που όλα αυτά τα χρόνια μας έχει χαρίσει ΤΑ ΠΑΝΤΑ και μας γέμιζε με χαρές όταν οι πίκρες του ποδοσφαίρου ήταν πολλές και συνεχείς, οι Γιαννακόπουλοι είναι αποφασισμένοι, ακόμη και φέτος με τις οικονομικές δυσκολίες να κάνουν τον Παναθηναϊκό Γίγαντα. Μετά τις ανανεώσεις (μην το ξεχνάμε, ήταν μεγάλη υπόθεση!) και τις έως τώρα μεταγραφές, ο Παναθηναϊκός βρίσκεται μία ανάσα από το Μάριτς, αλλά και το Σχορτσιανίτη! Ο Ομπράντοβιτς που είχε παγώσει τις υπογραφές του Σόφο, θέλει να κλείσει πρώτα τον Μάριτς και μετά δεν αποκλείεται να πάρει και τον Έλληνα σέντερ. Μιλάμε ότι δημιουργείται η πιο δυνατή φροντ λάιν εδώ και πολλά χρόνια: Μάριτς, Μπατίστ, Σόφο, Βουγιούκας, Καϊμακόγλου, Τσαρτσαρής, Σερμαντίνι + τους νεαρούς Μπόγρη και Φανσέκας!
Μένει να δούμε τί θα γίνει με Σάρας, αλλά και τη φημολογούμενη «βόμβα» σε θέση 1-2.

* Στον επόμενο μήνα θα ξεκαθαρίσουν τα πράγματα. Ας ελπίσουμε ότι θα γίνουν σωστές κινήσεις, ώστε ο Παναθηναϊκός να δυναμωθεί για τη νέα σεζόν ΠΑΝΤΟΥ. Και παράλληλα ας κάνουμε και τις προσευχές μας για τον Ερασιτέχνη που διαλύεται μέρα με τη μέρα...

Πολυ καλή εμφάνιση και νίκη του Παναθηναϊκού με 3-1 επί της Βόλφσμπουργκ

 Πολύ καλός παρουσιάστηκε ο Παναθηναϊκός στο πρώτο του φιλικό επί Αυστριακού εδάφους. Χωρίς όλους τους διεθνείς οι πράσινοι επικράτησαν 3-1 της Βόλφσμπουργκ (που επίσης είχε απουσίες) και μπορεί να μην εντυπωσίασαν με την απόδοσή τους, ωστόσο έδειξαν να βρίσκονται σε εξαιρετική φυσική κατάσταση αφού έτρεχαν και πίεζαν ψηλά σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του αγώνα. Προσωπικά είχα να το δω αυτό πολλά καλοκαίρια στην ομάδα μας!

 Ο Νιόπλιας ξεκίνησε με το αναμενόμενο 4-2-3-1, με Καρνέζη στο τέρμα, Μπιάρσμιρ, Μελίσση, Σαριέγκι, Καντέ στην άμυνα, Μαρίνο, Σιμάο αμυντικά χαφ και Γκάμπριελ, Κλέιτον, Λέτο πίσω από τον προωθημένο Ρουκάβινα.

 Η συνεχής πίεση από την αρχή του αγώνα ήταν και το "μυστικό" της αναμέτρησης. Οι παίχτες του Παναθηναϊκού έτρεχαν πολύ και πίεζαν τους Γερμανούς με αποτέλεσμα να κερδίζουν πολλές φορές τη μπάλα και να φτάνουν στην αντίπαλη περιοχή. Μόλις στο 8΄ο Γκάμπριελ με ωραία ενέργεια και δυνατό σουτ έκανε το 1-0. Πραγματικά κρίμα για αυτόν τον παίχτη, που δείχνει ότι ξέρει μπάλα, έχει την ντρίμπλα, αλλά τι να τον κάνεις που χάνει τη θέση του, που κάνει χαβαλέ κλπ..
 Ο Λέτο έκανε πολλές ενέργειες από την πλευρά του, ενώ ο Σιμάο ήταν ο... γνωστός Σιμάο που έκοβε τα πάντα στο κέντρο!
 Πριν το ημίωρο, όπως ήταν λογικό ο Παναθηναϊκός έριξε το ρυθμό, αφού οι παίχτες προέρχονται από το πρώτο στάδιο προετοιμασίας και δεν έχουν παιχνίδια στα πόδια τους. Οι Γερμανοί που βρίσκονται σε μεγαλύτερο επίπεδο ετοιμότητας βγήκαν μπροστά και ισοφάρισαν στο 39' όταν ο Ντετζαγκά βγήκε μόνος του στην πλάτη της άμυνας (σέντερ μπακ και δεξί μπακ δεν υπήρχαν...) και πλάσαρε σωστά για το 1-1.
 Στην επανάληψη ένα απίθανο αυτογκόλ του σκόρερ Ντετζαγκά έκανε το 2-1 για τον Παναθηναϊκό στο 59' και ο Νιόπλιας πέρασε τους Ρουκάβινα, Μαυρία, Δημούτσο αντί των Λέτο, Κλέιτον, Γκάμπριελ. Μάλιστα και οι τρεις τα πήγαν πολύ καλά. Ο Ρουκάβινα έκανε το 3-1 στο 67' με ωραία ατομική ενέργεια, κίνηση στον αέρα και διπλή κεφαλιά, ο Μαυρίας κέρδισε πέναλτι στο 70' αλλά ο Ρουκάβινα αστόχησε, ενώ στο 76' και πάλι ο Κροάτης μπήκε ωραία στην περιοχή αλλά καθυστέρησε και δεν σούταρε αλλά έδωσε λάθος πάσα στον Σταμπολζίεφ, που είχε αλλάξει τον Πετρόπουλο.
 Στο 85' μπήκαν και οι Μαχλελής, Λαγός, Φέτσης αντί των Μπιάρσμιρ, Μαρίνου, Σιμάο.

 Οι συνθέσεις των δύο ομάδων:

 Παναθηναϊκός: Καρνέζης(46' Γκαλίνοβιτς), Μπιάρσμιρ(85' Μαχλελής), Καντέ, Σαριέγκι, Μελίσσης, Σιμάο(85' Φέτσης), Μαρίνος(85' Λαγός), Γκάμπριελ, Λέτο(59' Ρουκάβινα), Κλέιτον(59' Δημούτσος) Πετρόπουλος(65' Σταμπολζίεφ).
 
 Βόλφσμπουργκ: Χιτς (46΄Λεντς), Τζόνσον, Μάντλουνγκ, Μπαρτζάλι (82' Σίντζιλορτς), Σάφερ, Ρίτερ, Σίσερο, Ζιανί (65' Εσβαϊν), Ντετζαγκά (66' Κάλενμπεργκ), Μάτζουκιτς, Τζέκο.

 * Πολύ μου άρεσε το συνεχές πρέσινγκ και γενικά η πρώτη εμφάνιση της ομάδας χωρίς τους διεθνείς. Μεγάλο ταλέντο ο 16χρονος Μαυρίας, ενώ ο Ρουκάβινα έχω ξαναπεί ότι ξέρει πολύ μπάλα. Απλά θέλει να μην φοβάται να βάζει τα πόδια του στις φάσεις και να παίζει πιο δυνατά. Μη φύγει αυτός ο παίχτης και μετά ψάχνουμε για δεύτερο επιθετικό. Κλέιτον και Γκάμπριελ ξέρουν μπάλα αλλά δεν είναι σοβαροί. Ο Σαριέγκι κι ο Μπιάρσμιρ νομίζω ότι είναι λίγοι, όπως και ο Πετρόπουλος που δείχνει ότι δεν κάνει..
 Επόμενο φιλικό με τη Γουέστ Χαμ την Παρασκευή.

Τόσο καιρό με το Μουντιάλ δεν έγραψα τίποτα για τον Παναθηναϊκό, οπότε ας δούμε τι έχει συμβεί ως τώρα σε διοικητικό - μεταγραφικό επίπεδο σε ποδόσφαιρο, μπάσκετ και ερασιτέχνη.

 Στο ποδόσφαιρο ο νταμπλούχος Παναθηναϊκός βρίσκεται στην Αυστρία για το 2ο μέρος της προετοιμασίας του. Απόψε μάλιστα δίνει και το πρώτο φιλικό επί αυστριακού εδάφους με τη Βόλφσμπουργκ στις 20:05. Ο Νιόπλιας δεν θα έχει στη διάθεσή του τους διεθνείς και θα χρησιμοποιήσει κάποιους παίχτες που δεν υπολογίζονται ή κάποια νέα παιδιά. Θα ακολουθήσουν τα φιλικά με Γουέστ Χαμ, Μάιντζ, Μίλαν και Ίντερ.

 Ο Παναθηναϊκός ως τώρα έχει κάνει δύο μεταγραφές. Πήρε τον Σίντνεϊ Γκοβού απ' τη Λυών, μία σούπερ μεταγραφή που ενισχύει κατά πολύ την ομάδα και πριν από λίγο συμφώνησε με τη Μπόχουμ για τον Φερνάντες. Ένας πολύ καλός τερματοφύλακας που θα είναι εξαιρετικό μπακ απ του Τζόρβα. Μάλιστα τις επόμενες ώρες αναμένεται να υπογράψει και ο Γουιλιάμ Γκαλάς που μένει ελεύθερος απ' την Άρσεναλ ή ο Κρις που επίσης μένει ελεύθερος απ' τη Λυών. Εγώ προτιμώ Γκαλάς. Μία ακόμη σούπερ κίνηση, για μένα σημαντικότερη απ' του Γκοβού, που επιτέλους θα δυναμώσει την άμυνα, μία θέση που ο Παναθηναϊκός πονάει πολύ τα τελευταία χρόνια. Αν όλα πάνε καλά και με τον Γκαλάς ή έστω τον Κρις (δε γίνεται να χαθούν κι οι 2, αν και αφού μπορούμε μακάρι να παίρναμε και τους 2), αρκεί μετά να μην πουληθεί κάποιος απ' τους μεγάλους παίχτες μας (Σισέ, Σίλβα, Νίνης, Λέτο) και ο Παναθηναϊκός θα είναι πανίσχυρος του χρόνου για να κρατήσει τα πρωτεία στην Ελλάδα και για την υπέρβαση στην Ευρώπη. Και βέβαια αν προχωρήσει και σε ακόμη μία μεταγραφή (κεντρικού μέσου ή επιθετικού) τότε τα πράγματα θα είναι ακόμη καλύτερα. Τέλος, αναμένεται τις επόμενες ώρες να τελειώσει και το θέμα με τον Ιωαννίδη του Ηρακλή, με τον Παναθηναϊκό να περιμένει απλώς να μείνει ελεύθερος ο αριστερός μπακ-χαφ που θα αποτελέσει καλό μπακ απ του Σπυρόπουλου.

 Παράλληλα μένει να δούμε τι θα γίνουν οι δανεικοί, που επέστρεψαν στην Παιανία, όμως δεν υπολογίζονται από τον προπονητή. Εδώ πρέπει ο Φρέιτας να δείξει τη μαγκιά του και να καταφέρει κάποιο καλό deal για να γλυτώσουμε άχρηστους παίχτες, αλλά και τα συμβόλαια τους.

  Διοικητικά πάλι, ο Παναθηναϊκός δεν λέει να ησυχάσει. Ολόκληρη φασαρία έγινε, αλλά ο Βγενόπουλος από τη μία και οι Βαρδινογιάννηδες από την άλλη έδειξαν το ίδιο ασόβαροι. Ο πρώτος δεν ήθελε να δώσει λεφτά στον ιδιοκτήτη (και πώς θα αγοράσεις την ΠΑΕ ρε μάγκα, πληρώνοντας τον περιπτερά;) και ο δεύτερος δεν ήθελε να πουλήσει γενικά αλλά και ειδικά στον Βγενόπουλο. Τα πράγματα δείχνουν ότι είναι θέμα χρόνου να απαλλαχθούμε όλοι εμείς και ο Παναθηναϊκός ο ίδιος από την οικογένεια, αλλά τα ερωτήματα είναι δύο:

 1ον) πόσος χρόνος θα χρειαστεί και 2ον) τι παιχνίδια θα παιχτούν εκατέρωθεν στην πλάτη του Συλλόγου για να γίνει τελικά το deal που θα εξυπηρετεί και τις δύο πλευρές.

 Προσωπικά μπορεί -όπως και οι περισσότεροι φίλοι του Παναθηναϊκού- να επιθυμώ να φύγει ο Τζίγκερ, αλλά η στάση των Βγενόπουλου/Πατέρα με απογοήτευσε. Αν θέλουμε να δούμε καθαρά τι συνέβη, ο Βγενόπουλος (μαζί με τον Πατέρα) ήθελε απ' την αρχή -και εξακολουθεί να θέλει- αναμφισβήτητα να αγοράσει σχεδόν τσάμπα την ΠΑΕ. Όταν ο Τζίγκερ με τα ηλίθια χρονικά όρια που έβαζε και τις προφάσεις που έβρισκε για να μην παραδεχτεί ότι ΔΕΝ θέλει να πουλήσει, άρχισε ο πόλεμος. Ο οποίος συνεχίστηκε σε βάρος ΜΟΝΟ του ΠΑΟ μας, όταν Πατέρας, Βγενό τόλμησαν να προτείνουν για πρόεδρο της Superleague τον αλήτη τον Θανάση Κανελόπουλο!
 Πλέον είναι δεδομένο ότι θα συνεχίσουν τον μεταξύ τους πόλεμο και ας ελπίσουμε ότι ο μεγαλύτερος ελληνικός Σύλλογος δεν θα βγει κατά πολύ ζημιωμένος από όλη αυτή την ιστορία. Γιατί ρε παιδιά, αν είναι να διαλυθεί ο ΠΑΟ για να πουλήσουν και να ξεκουμπιστούν οι Βαρδη/δες, λυπάμαι, αλλά δεν μου αρέσει καθόλου σα λύση...

 Στο μπάσκετ είχαμε ένα από τα πιο δύσκολα καλοκαίρια των τελευταίων ετών. Πάρα πολλά συμβόλαια έληγαν φέτος με κυριότερο αυτό του Ομπράντοβιτς. Ο Κόουτς όμως ανανέωσε πρώτος και καλύτερος με τον Θανασάρα να κάνει τη σχετική ανακοίνωση στη φιέστα τίτλου στο ΟΑΚΑ.
 Ο κορυφαίος προπονητής που πέρασε ποτέ απ' την Ελλάδα ζήτησε απ' τη διοίκηση να ανανεώσει και τα συμβόλαια των παιχταράδων μας. Ο αχηγός, Δημήτρης Διαμαντίδης υπέγραψε μέσα σε 5' και ακολούθησε η προφορική συμφωνία για τις ανανεώσεις των Νίκολας και Μπατίστ που έγιναν πράξεις λίγο αργότερα. Είχαμε όμως και δύο απώλειες. Ο Νίκολα Πέκοβιτς έκανε το μεγάλο άλμα για το NBA (κατά τη γνώμη βιάστηκε, νομίζω ότι καλύτερα θα ήταν να πήγαινε του χρόνου). Παιχταράς ο Πέκο, απ' τα καλύτερα σέντερ στην Ευρώπη, μακάρι να πετύχει στη Μινεσότα με τους Τίμπεργουλβς. Η δεύτερη απώλεια ήταν και το πολύκροτο θρίλερ του καλοκαιριού. Ο αχάριστος και φραγκοφονιάς Βασίλης Σπανούλης πούλησε τα πάντα και τους πάντες για 400000 παραπάνω και πήγε στο βρωμολίμανο. Ήδη με τις πρώτες δηλώσεις ως παίχτης του ΟΣΦΠ έδειξε τον σκατοχαρακτήρα του και έγινε ακόμη περισσότερο ξεφτίλας.
 Φυσικά οι Γιαννακόπουλοι δεν θα άφηναν έτσι την ομάδα και ήδη έφεραν τους Βουγιούκα και Καϊμακόγλου και σήμερα ανακοινώθηκε και ο Σάτο. Ο 29χρονος παιχταράς της Σιένα και MVP των φετινών τελικών παίζει στις θέσεις 2, 3 και είναι εκπληκτικός επιθετικά και αμυντικά, κάτι σπάνιο για τις θέσεις αυτές. Ο Παναθηναϊκός βρίσκεται κοντά και στον Σχορτσιανίτη, που προσωπικά δεν μου αρέσει, ακόμη και με την προοπτική του να δουλέψει με τον μέγα Ζέλικο. Πάντως είναι πολύ πιθανό ο πρόεδρος να κάνει το μεγάλο «μπαμ» είτε στη θέση 5 (αν τελικά δεν πάρει το Σόφο) είτε στη θέση 1. Να δούμε τι μεταγραφή θα είναι αυτή και βάζουμε πλώρη για τη φετινή Ευρωλίγκα!


 Τέλος, στον ερασιτέχνη τα πράγματα δυστυχώς είναι πολύ άσχημα. Ο ερασιτέχνης Παναθηναϊκός βουλιάζει και οι υπεύθυνοι καλούνται να πάρουν θέση ΤΩΡΑ και να τον σώσουν. Οι κάθε λογής "σωτήρες", "εφοπλιστές", "βαρώνοι", "παράγοντες" και δεν ξέρω γω τι άλλο πρέπει να ΜΗΝ αφήσουν τον ερασιτέχνη να βαρέσει διάλυση.
Στη συνέλευση - παρωδία του ερασιτέχνη ο Μιχάλης Κίτσιος ανανέωσε τη θητεία του ως πρόεδρος με ελάχιστους παράγοντες να δίνουν το παρών. Στο βόλεϊ των ανδρών ευτυχώς ανανέωσε ο Στέλιος Καζάζης, αλλά ένας -αποδεδειγμένα- Παναθηναϊκός προπονητής δεν αρκεί. Οι Αγκάμεζ, Σαμικά, Ζαγκούμνι έφυγαν και χάθηκε και ο Φιλίποφ. Ανανέωσαν οι Πανταλέων, Σμαραγδής, Παπαδημητρίου, Μηνούδης, Ντονάς, Ψάρρας και πήραμε το Γκενς, τον πασαδόρο του Πανελληνίου, ενώ είμαστε κοντά στον Ιορντάνοφ. Μία πολύ καλή μεταγραφή που θα είχε κλείσει αν δεν υπήρχαν τα οικονομικά - διοικητικά προβλήματα.

 Στο βόλεϊ των γυναικών, ένα από τα πιο πετυχημένα τμήματα του Συλλόγου, ο έφορος της ομάδας, Βασίλης Πιστιόλης, έστειλε επιστολή με τη οποία γνωστοποίησε την αποχώρησή του ύστερα από 8 χρόνια γεμάτα επιτυχίες και τίτλους. 6 πρωταθλήματα, 5 κύπελλα και έναν τελικό Challenge Cup. Ακόμη έφυγε για οικογενειακούς λόγους ο προπονητής Τάκης Φλώρος και εγκατέλειψαν την ενεργό δράση η αρχηγάρα Ρούξι Ντουμιτρέσκου και η Ελευθερία Χατζηνίκου. Πολλά τα κενά λοιπόν, από τον πρόεδρο, τον προπονητή και μετά τις ξένες παίχτριες της ομάδας και τις όποιες μεταγραφές γίνουν...

 Στο μπάσκετ γυναικών ο προπονητής Γιάννης Γερεουδάκης ανανέωσε, όπως και οι Χαλιβελάκη, Πανταζή και Ζικυρίδου. Αποκτήθηκαν οι Βλάνη, Παντέλη και Σπίνου, ενώ εκκρεμούν ακόμη περιπτώσεις ανανεώσεων (Χριστοφοράκη) και φυσικά των ξένων παιχτριών για να συμπληρωθεί το ρόστερ, με κινήσεις από τον έφορο του τμήματος Ηλία Μιχαλαριά σε συνεργασία με το προπονητή.

 Απαράδεκτη ήταν η συμπεριφορά των υπευθύνων απέναντι στη αρχηγό Νένα Νικολαΐδου και ο τρόπος αποχώρησής της από την ομάδα, όπως έγινε και με την Ξάνθου.

 Στο πόλο των ανδρών υπάρχει στασιμότητα και ο σχεδιασμός της νέας σεζόν βρίσκεται στον αέρα, όπως και σε πολλά από τα υπόλοιπα τμήματα..

 Ο Ερασιτέχνης Παναθηναϊκός νοσεί σοβαρά και ξαναλέω, οι υπεύθυνοι οφείλουν να τον βοηθήσουν εδώ και τώρα.

Με γκολ του Ινιέστα στο 116' η Ισπανία κέρδισε την Ολλανδία στον μεγάλο τελικό και κατέκτησε το πρώτο Μουντιάλ στην ιστορία της! Την 3η θέση πήρε η Γερμανία, 3-2 την Ουρουγουάη στον μικρό τελικό.

 Η πρωταθλήτρια Ευρώπης Ισπανία, από χθες βράδυ είναι και πρωταθλήτρια κόσμου!
 Στον μεγάλο τελικό του 19ου παγκοσμίου κυπέλλου που διεξήχθει στο "Σόκερ Σίτι" του Γιοχάνεσμπουργκ η Ισπανία χάρις στο γκολ του Αντρές Ινιέστα στο 116' κέρδισε με 1-0 την Ολλανδία, έφτασε στην κατάκτηση του Μουντιάλ για 1η φορά στην ιστορία (συμμετέχοντας μάλιστα για πρώτη φορά σε τελικό) και επίσης έγινε η πρώτη ομάδα που κατέκτησε το Μουντιάλ με ήττα στην πρεμιέρα (0-1 από Ελβετία), ενώ έγινε η 2η ομάδα μετά τη Γερμανία (1972, 1974) που σηκώνει Euro και αμέσως μετά Mundial!

 Οριστικά πλέον οι Ίβηρες βγάζουν την ταμπέλα των "losers" από πάνω τους, αν και τέτοια ομάδα με τόσους παιχταράδες δεν είχε ποτέ άλλοτε, αφού ποτέ στο παρελθόν η Ισπανία δεν συγκαταλεγόταν στις μεγάλες δυνάμεις του ποδοσφαίρου.

 Από την άλλη, η Ολλανδία ηττήθηκε στο 3ο τελικό που έλαβε μέρος μετά από εκείνους του 1974 και 1978 που έχασε από τους διοργανωτές, Γερμανούς και Αργεντινούς, αντίστοιχα.

 MVP του αγώνα ανακηρύχθηκε ο Ινιέστα, ενώ μεγάλο μερίδιο ανήκει και στον "San Iker" (Άγιο Ίκερ) των Ισπανών, τον Ίκερ Κασίγιας που πραγματοποίησε εξαιρετικές επεμβάσεις. Μοιραίος παίχτης για τους Ολλανδούς ο Άριεν Ρόμπεν που νικήθηκε δύο φορές απ' τον Κασίγιας.

 Ο τελικός πάντως απογοήτευσε τους θεατές και θα ξαχαστεί πολύ γρήγορα, ενώ και ο Άγγλος διαιτητής, Ουέμπ, τα έκανε θάλασσα..

 Οι Ισπανοί όπως συνηθίζουν να κάνουν, από την αρχή του αγώνα ανέλαβαν πρωτοβουλίες και προσπάθησαν να κάνουν το παιχνίδι τους. Οι Ολλανδοί απ' την άλλη ξέροντας ότι οι αντίπαλοι τους παίζουν από τον άξονα έδιναν χώρο στους Ίβηρες μέχρι το κέντρο του γηπέδου και κάτω απ' το κέντρο πίεζαν ασφυκτικά και πολλές φορές αντιαθλητικά. Σε ένα από αυτά τα μαρκαρίσματα στο 28' ο Ντε Γιονγκ έκανε μία απαράδεκτη, αντιαθλητική και αντιεπαγγελματική κίνηση - καράτε, πετυχαίνοντας τον Αλόνσο με τις σχάρες του παπουτσιού στο στήθος. Τρομάζω στην σκέψη του τί θα μπορούσε να συμβεί αν τον πετύχαινε είτε λίγο πιο δίπλα, στον πνεύμονα, είτε λίγο πιο πάνω, στο λαιμό...
 Ο Ουέμπ πάντως εφαρμόζοντας το πνεύμα(;) του νόμου έδειξε κίτρινη κάρτα αντί για κόκκινη στη δολοφονική αυτή κίνηση του Ολλανδού χαφ...
 Στο 34' είδαμε ακόμη μία περίεργη φάση. Ο Φαν Ντερ Βιλ εφαρμόζοντας(;) το fair play αντί να γυρίσει τη μπάλα στην άμυνα των Ισπανών, έκανε ένα σουτ(!) από το κέντρο και ανάγκασε τον Κασίγιας να αιφνιδιαστεί και να διώξει σε κόρνερ! Δεν εκτέλεσαν πάντως το κόρνερ οι Ολλανδοί, με τον Φαν Πέρσι να δείνει τη μπάλα στον Κασίγιας...

 Στην επανάληψη "μίλησε" ο "Άγιος Ίκερ" των Ισπανών. Στο 62' ο Σνάιντερ έβγαλε εκπληκτική κάθετη πάσα στον Ρόμπεν, ο οποίος βγήκε τετ α τετ με τον Κασίγιας και ο Ισπανός γκολκίπερ με τα πόδια έδιωξε σε κόρνερ!
 Η Ισπανία είχε κι αυτή μεγάλη ευκαιρία, όταν στο 70' ο Βίγια πλάσαρε από κοντά και ο Χάιτινγκα με προβολή έστειλε την μπάλα σε κόρνερ.
 Στο 77' ο Ράμος έχασε ακόμη μία καλή ευκαιρία, όταν από κόρνερ του Τσάβι πήρε την κεφαλιά από καλή θέση, αλλά αστόχησε. Και στο 83' ο Ρόμπεν νικήθηκε ξανά απ' τον Κασίγιας, όταν μετά από ωραία κεφαλιά - πάσα του Φαν Πέρσι, ξεπέρασε σε ταχύτητα τον Πουγιόλ αλλά δεν μπόρεσε να ντριμπλάρει τον Κασίγιας που μάζεψε τη μπάλα.

 Στην παράταση και το 95' ο Φάμπρεγκας μπήκε ωραία στην περιοχή αλλά ο Στεκέλενμπουργκ απομάκρυνε με τα πόδια και 1' μετά ο Ματάισεν πήρε την κεφαλιά από κόρνερ, με εξουδετερωμένο τον Κασίγιας, όμως την έστειλε ψηλά άουτ.
 Στο 109' η Ολλανδία έμεινε με 10 παίχτες (άργησε πολύ να γίνει, αφού έπρεπε να είχαν ήδη αποβληθεί Ντε Γιονγκ, Φαν Μπόμελ) λόγω αποβολής με δέυτερη κίτρινη του Χάιτινγκα για κράτημα στον Ινιέστα και ο τελευταίος λύτρωσε τους Ισαπνούς στο 116' παίρνοντας ωραία τη μπάλα από τον Φάμπρεγκας και νικώντας από κοντά τον Στεκέλενμπουργκ για το 0-1!

 Το σκορ δεν άλλαξε στα τελευταία λεπτά και η Ισπανία, η καλύτερη ομάδα στον κόσμο την τελευταία διετία, κατέκτησε απολύτως δίκαια το 19ο Μουντιάλ και το 1ο στην ιστορία της.


 Οι συνθέσεις του μεγάλου τελικού:

 Ολλανδία (Μπερτ Φαν Μάαρβικ): Στεκέλενμπουργκ, Φαν Ντερ Βιλ, Ματάισεν, Χάιτινγκα, Φαν Μπρόνκχορστ (105’ Μπράφχαϊντ), Φαν Μπόμελ, Ντε Γιονγκ (89’ Φαν Ντερ Φάαρτ), Ρόμπεν, Κάιτ (70’ Ελία), Σνάιντερ, Φαν Πέρσι.

 Ισπανία (Βιθέντε Ντελ Μπόσκε): Κασίγιας, Ράμος, Πουγιόλ, Πικέ, Καπντεβίλα, Μπουσκέτς, Αλόνσο (87’ Φάμπρεγκας), Τσάβι, Ινιέστα, Βίγια (106’ Τόρες), Πέδρο (60’ Νάβας).


 * Στον μικρό τελικό, σε ένα ματς όπου οι άμυνες απουσίαζαν, στο "Νέλσον Μαντέλα Μπέι" του Πορτ Ελίζαμπεθ η Γερμανία κέρδισε την Ουρουγουάη με 3-2 και κατέκτησε ακόμη μία 3η θέση στην ιστορία της. Τα γκολ: Καβάνι (28'), Φορλάν (51') / Μίλερ (19'), Γιάνσεν (56'), Κεντίρα (82'). Δοκάρι είχε ο Φορλάν με απευθείας εκτέλεση φάουλ στις καθυστερήσεις του αγώνα, για να στείλει το ματς στην παράταση αλλά και για να βγει 1ος σκόρερ, αφού τελικά τερμάτισαν με 5 γκολ 4 παίχτες (Φορλάν, Μίλερ, Βίγια, Σνάιντερ)!

 Οι συνθέσεις των δύο ομάδων:

 Ουρουγουάη (Όσκαρ Ταμπάρες): Μουσλέρα, Λουγκάνο, Γκοντίν, Φουτσίλε, Καβάνι (88' Αμπρέου) Σουάρες, Φορλάν, Πέρες (77' Γκαργκάνο), Περέιρα, Ρίος, Κάσερες.

 Γερμανία (Γιόακιμ Λεβ): Μπουτ, Γιάνσεν (81' Κρος), Φρίντριχ, Αόγκο, Κεντίρα, Σβάινσταϊγκερ, Οζίλ (91' Τάσκι) Μίλερ, Μέρτεζακερ, Κακάου (73' Κίσλινγκ), Μπόατενγκ.


 * Απολύτως δίκαια το σήκωσε η Ισπανία. Είναι η καλύτερη ομάδα και παίζει το καλύτερο ποδόσφαιρο τα τελευταία 2-3 χρόνια. Με το αγαπημένο της 1-0 κέρδισε όλα τα νοκ άουτ ματς (Πορτογαλία, Παραγουάη, Γερμανία, Ολλανδία) χωρίς βέβαια να εντυπωσιάζει σε κανένα, συμπεριλαμβανομένου του τελικού, ωστόσο ήταν η ομάδα που είχε τον έλεγχο και την κατοχή μπάλας σε κάθε ματς, ήταν η ομάδα που έκανε πάντα το παιχνίδι της και ήταν η ομάδα που διέθετε τις καλύτερες μονάδες από κάθε αντίπαλο.
 Μεγάλη φουρνιά τρομερών παιχτών για την Ισπανία, με τους Κασίγιας, Ινιέστα, Τσάβι και Βίγια να ξεχωρίζουν σε αυτή τη διοργάνωση, αλλά και τους Μπουσκέτς, Ράμος, Πικέ, Πουγιόλ, Καπτενβίλα, Αλόνσο, Πέδρο, Τόρες, Φάμπρεγκας και το μόνο που μένει είναι να δούμε αν θα συνεχίσουν να βρίσκονται ανάμεσα στους μεγάλους ή αν θα δούμε μία νέα Γαλλία, που μετά από λίγα χρόνια εξαφανίστηκε...

 * Μετά τους θριαμβευτές θα ήθελα να σταθώ στην Ουρουγουάη, που με ηγέτη τον Φορλάν έκανε εξαιρετικό Μουντιάλ και η 4η θέση που πήρε είναι άκρως τιμητική, στη Γερμανία που κατά τη γνώμη μου έχασε μεγάλη ευκαιρία (με την Ισπανία) να πάρει ακόμη ένα παγκόσμιο κύπελλο με τέτοιους αντιπάλους που είχε, και στην Ολλανδία που με τα νέα παιδιά έφτασε μία ανάσα, αλλά δυστυχώς δεν τα καταφέρνει για 3η φορά..
Όσο για τους υπόλοιπους μεγάλους που τα σκάτωσαν, η Βραζιλία είναι ήδη το μεγάλο φαβορί για το Μουντιάλ του 2014 που θα διεξαχθεί στην έδρα της, η Αγγλία και η Γαλλία πιστεύω ότι θα στρώσουν, με Καπέλο η πρώτη και χωρίς Ντομενέκ η δεύτερη, η Αργεντινή με Μαραντόνα δεν πρόκειται να δει προκοπή, ενώ η Ιταλία παραμένει ερωτηματικό...

Γερμανία - Ισπανία 0-1, με γκολ του Πουγιόλ οι Ισπανοί προκρίθηκαν για πρώτη φορά στην ιστορία τους σε τελικό Μουντιάλ, όπου θα αντιμετωπίσουν την Ολλανδία

 Στον δεύτερο ημιτελικό του "Ντούρμπαν Στέιντιουμ" η Ισπανία με την καρφωτή κεφαλιά του Πουγιόλ στο 73' έλυσε την κλειστή άμυνα των Γερμανών, προκρίθηκε δίκαια -για πρώτη φορά στην ιστορία της- στον μεγάλο τελικό του Μουντιάλ επί μίας πολύ κακής Γερμανίας και την Κυριακή στο Γιοχάνεσμπουργκ θα διεκδικήσει για 1η φορά στην ιστορία της το τρόπαιο (όπως βέβαια θα κάνει και η Ολλανδία)!

 Οι Γερμανοί απόψε ήταν τραγικοί. Σε αντίθεση με ότι είχαμε δει μέχρι τώρα, ο Λεβ αποφάσισε να παίξει αμυντικά. Δεν λέω όχι, αφενός έλειπε ο Μίλερ (φάνηκε πολύ η απουσία του), ο οποίος οργάνωνε μαζί με τον Οζίλ το παιχνίδι των Γερμανών και αφετέρου η Ισπανία είναι ανώτερη ομάδα, αλλά οι Γερμανοί το παράκαναν. Έπαιζαν εκνευριστικά αμυντικά, με όλους τους παίχτες πίσω από την μπάλα (και τον Κλόζε!), έδιναν χώρους στους Ισπανούς και περίμεναν υπομονετικά να βρουν την κόντρα επίθεση.
 Η Ισπανία από την αρχή ανέλαβε πρωτοβουλίες, είχε τον έλεγχο και την κατοχή μπάλας, αλλά για μία ακόμη φορά δυσκολευόταν να δημιουργήσει ευκαιρίες. Μία προβολή του Βιγια και μία κεφαλιά του Πουγιόλ ήταν όλες κι όλες οι φάσεις του πρώτου ημιχρόνου.
 Στο δεύτερο ημίχρονο η Ισπανία συνέχισε υπομονετικά να γυρνάει τη μπάλα και να ψάχνει τις προϋποθέσεις για το γκολ. Τσάβι, Ινιέστα, Πέδρο έκαναν πολύ δουλειά και προσπαθούσαν να βρουν το Βίγια. Ο Λεβ έκανε δύο αλλαγές περνώντας Γιάνσεν και Κρος αντί Μπόατενγκ και Τροχόφσκι. Με τον δέυτερο μάλιστα έκανε ακόμη πιο αμυντική μία ομάδα που μέχρι τότε δεν έκανε τίποτα άλλο από το να αμύνεται...
 Στο 73' ήρθε η λύτρωση - δικαίωση για την Ισπανία με τρόπο όμως που δεν περίμεναν οι Γερμανοί. Με στημένη φάση δηλαδή! Ο Τσάβι εκτέλεσε το κόρνερ και ο Πουγιόλ αφού έκανε τρομερή κίνηση, με φόρα και δύναμη πήρε την κεφαλιά και έκανε το 0-1. Ο Λεβ αμέσως ρίσκαρε βγάζοντας τον Κεντίρα (ο καλύτερος των Γερμανών και ο μόνος που μάρκαρε) και βάζοντας τον Γκόμεζ. Αναμενόμενα οι Γερμανοί βγήκαν μπροστά, οι Ισπανοί υποχώρησαν και τα τεευταία λεπτά είχαν ενδιαφέρον, μιας και η Γερμανία έδειξε ότι σαφώς και είχε τις δυνατότητες να χτυπήσει το ματς από νωρίτερα...
 Ο Ντελ Μπόσκε έκανε σταδιακά τις αλλαγές του, για να κερδίζει χρόνο και να σπάει το ρυθμό, η Γερμανία δεν έχασε κάποια μεγάλη ευκαιρία και το 0-1 έμεινε μέχρι το τέλος για να φέρει την Ισπανία στον πρώτο τελικό Μουντιάλ της ιστορίας της και τη Γερμανία στον μικρό τελικό απέναντι στην Ουρουγουάη.

 Οι συνθέσεις των δύο ομάδων:

 Γερμανία: Νόιερ, Λαμ, Φρίντριχ, Μερτεσάκερ, Μπόατενγκ (52' Γιάνσεν), Κεντίρα (81' Γκόμεζ), Σβαινστάϊγκερ, Τροχόφσκι (62' Κρόος), Οζίλ, Ποντόλσκι, Κλόζε.
 
 Ισπανία: Κασίγιας, Ράμος, Πικέ, Πουγιόλ, Καπντεβίλα, Μπούσκετς, Τσάμπι Αλόνσο (Μαρτσένα), Τσάβι, Ινιέστα, Πέδρο (86' Σίλβα), Βίγια (81' Τόρες).


 * Καμία σχέση η σημερινή Γερμανία με αυτή που απολαύσαμε μέχρι τώρα στο Μουντιάλ. Έπαιξε εκνευριστικά αμυντικά και αδίκησε πάνω απ' όλα τον εαυτό της. Από την άλλη η Ισπανία έπαιξε για μία ακόμη φορά αυτό το εκπληκτικό passing game με διαρκή κυκλοφορία, κατοχή μπάλας και σαφή υπεροχή. Φάσεις πολλές δεν έκανε, όμως ήταν και πάλι αποτελεσματική, έφτασε στο γκολ που άξιζε με βάση την εικόνα των δύο ομάδων και με το τρίτο σερί 1-0 φτάνει στον τελικό.

 * Όποιος και να το πάρει την Κυριακή (προσωπικά θέλω Ολλανδία) θα είναι η 1η φορά που Ευρωπαϊκή ομάδα θα το σηκώσει εκτός Ευρώπης, ενώ επίσης θα είναι η 1η φορά για όποια εκ των Ισπανία ή Ολλανδία το πάρει και θα έχουμε την 8η Εθνική ομάδα που θα σηκώσει Μουντιάλ μετά τις Βραζιλία, Ιταλία, Γερμανία, Αργεντινή, Ουρουγουάη, Γαλλία και Αγγλία.

Ουρουγουάη - Ολλανδία 2-3, μετά από 32 χρόνια οι Οράνιε φτάνουν σε τελικό Μουντιάλ και θα παίξουν με το νικητή του αυριανού δεύτερου ημιτελικού μεταξύ Γερμανίας και Ισπανίας.

 Στον πρώτο ημιτελικό που διεξήχθει στο "Γκριν Πόιντ Στέιντιουμ" του Κέιπ Τάουν η Ολλανδία κέρδισε με 3-2 την Ουρουγουάη και πήρε το εισιτήριο για τον μεγάλο τελικό του Μουντιάλ της Νοτίου Αφρικής, όπου την Κυριακή θα αντιμετωπίσει στο Γιοχάνεσμπουργκ το νικητή του Γερμανία - Ισπανία. Μάλιστα θα είναι η 1η φορά στην ιστορία που θα δούμε τελικό με 2 Ευρωπαϊκές ομάδες εκτός Ευρώπης (και άρα για 1η φορά θα το σηκώσει Ευρωπαϊκή ομάδα μακρυά από τη Γηραιά ήπειρο)!

 Το παιχνίδι παρά τα 5 γκολ ήταν μέτριο και ειδικά οι νικητές δεν έπεισαν σε ακόμη έναν αγώνα τους σε αυτή τη διοργάνωση, όπου όμως έφτασαν μέχρι τον μεγάλο τελικό έχοντας 6 νίκες σε 6 παιχνίδια!

 Διαφορά δυναμικότητας πάντως υπήρχε και η Ολλανδία ήταν ξεκάθαρο φαβορί. Η οποία είχε και δύο απουσίες, τους Φαν Ντερ Βιλ και Ντε Γιονγκ, με τον Φαν Μάαρβικ να τους αντικαθιστά με τους Μπουλαρούζ και Ντε Ζέου αντίστοιχα. Η απουσία του δεύτερου πάντως στα χαφ ήταν τεράστια, αφού ο Ντε Ζέου ήταν πολύ λίγος (αντικαταστάθηκε στο ημίχρονο με τον Φαν Ντερ Φάαρτ) και ο Φαν Μπόμελ αναγκάστηκε να τρέχει για δύο.
 Απουσίες όμως -και σημαντικότερες- είχε η Ουρουγουάη, που έπαιξε χωρίς τον αρχηγό, Ντιέγκο Λουγκάνο και τους Φουτσίλε, Σουάρεζ. Ο Όσκαρ Ταμπάρεζ τους αντικατέστησε με τους Γκοντίν, Κάσερες και Γκαργκάνο.

 Το πρώτο ημίχρονο ήταν κακό και κρίθηκε με δύο πολύ μακρινά σουτ. Αρχικά ο αρχηγός των Οράνιε, ο Φαν Μπρόνκχορστ έκανε το 1-0 στο 35' από τα 35+ μέτρα πετυχαίνοντας ένα από τα ωραιότερα γκολ στη διοργάνωση. Η απάντηση για τους Λατινοαμερικάνους δόθηκε από τον Φορλάν στο 41', με επίσης μακρινό σουτ και ενώ η μπάλα πήρε φάλτσα και ξεγέλασε τον Στεκέλενμπουργκ που βέβαια φέρει και ευθύνη.
 Στην επανάληψη η Ουρουγουάη ξεκίνησε καλύτερα και είχε 2-3 καλές στιγμές για να προηγηθεί στο σκορ με τελευταία ένα απευθείας χτύπημα φάουλ του Φορλάν στο 67' που απέκρουσε ο τερματοφύλακας του Άγιαξ. Τρία λεπτά μετά έγινε το 1-2 για τους Ολλανδούς με γκολ του Σνάιντερ. Η μπάλα βρήκε και σε δύο αμυντικούς, ενώ κίνηση προς αυτή έκανε κι ο Φαν Πέρσι από θέση οφσάιντ. Μπορεί ο Ολλανδός επιθετικός να μην τη βρήκε όμως έπρεπε να υποδειχθεί ως οφσάιντ αφού επηρέασε τη φάση. Επί της ουσίας λοιπόν είναι ακόμη ένα διαιτητικό λάθος, για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους..
 Στο 76' ο Ρόμπεν με καρφωτή κεφαλιά από σέντρα του Κάιτ έκανε το 1-3 και κλείδωσε την πρόκριση για την Ολλανδία, αν και στα τελευταία λεπτά του αγώνα παρακολουθήσαμε ένα θρίλερ!
 Στο 92' ο Περέιρα έκανε το 2-3 για την Ουρουγουάη και ενώ ο Ουζμπέκος διαιτητής είχε δώσει 3' καθυστερήσεις, σφύρηξε τη λήξη του αγώνα στο 96', με τους Νοτιοαμερικάνους να αγγίζουν την ισοφάριση στο τελευταίο τρίλεπτο!
 Το 2-3 όμως έμεινε και οι Ολλανοί 32 χρόνια μετά επιστρέφουν σε τελικό Μουντιάλ, τον 3ο της ιστορίας τους μετά από εκείνους του 1974 και 1978, δείχνοντας ικανοί να φτάσουν στην κατάκτηση ανεξάρτητα τον αντίπαλό τους.

 Οι συνθέσεις των δύο ομάδων:

 Ουρουγουάη (Όσκαρ Ταμπάρεζ): Μουσλέρα, Γκοδίν, Γκαργκάνο, Βικτορίνο, Καβάνι, Φορλάν (84’ Φερνάντεζ), Α. Περέιρα (78’ Αμπρέου), Πέρεζ, Μ. Περέιρα, Ρίος, Κάσερες.

 Ολλανδία (Μπερτ Φαν Μάρβικ): Στεκέλενμπουργκ, Μπουλαρούζ, Χάιτινγκα, Όιγερ, Φαν Μπρόνκχορστ, Φαν Μπόμελ, Κάουτ, Ντε Ζέου (46’ Φαν Ντερ Φάαρτ), Φαν Πέρσι , Σνάιντερ, Ρόμπεν (90’ Ελία).


 * Απολύτως δίκαια η Ολλανδία έκλεισε μία θέση στον μεγάλο τελικό της Κυριακής. Επίσης δίκαια η Ουρουγουάη θα διεκδικήσει την 3η θέση στον μικρό τελικό του Σαββάτου. Οι Νοτιοαμερικάνοι έφτασαν μέχρι τα ημιτελικά κάνοντας μία μίνι υπέρβαση με τον Ντιέγκο Φορλάν να κάνει μεγάλο Μουντιάλ και σίγουρα να κερδίζει μία θέση ανάμεσα στους MVP της διοργάνωσης. Για την Ουρουγουάη τα είχα ξαναγράψει. Μία πολύ καλή ομάδα, που δεν παίζει θεαματικά, αλλά ξέρει τι ζητάει μέσα στο γήπεδο, είναι καλά στημένη σε όλες τις γραμμές, παίζει δυνατά αλλά όχι βρώμικα και διαθέτει ένα εξαιρετικό επιθετικό δίδυμο (απουσίαζε ο Σουάρεζ σήμερα) και έναν προπονητή που έχει φτιάξει μία ΟΜΑΔΑ και δικαίως λατρελυεται στη χώρα του.
 Από την άλλη, οι "Ιπτάμενοι Ολλανδοί" φτάνουν στον τελικό με 6/6, το απόλυτο των νικών. Σίγουρα δεν έχουν παίξει μπαλάρα -ούτε καν-, έχουν προβλήματα στην άμυνα, αλλά από το κέντρο και μπροστά είναι ικανοί να διαλύσουν τον οποιοδήποτε. Την Κυριακή επιστρέφει κι ο Ντε Γιονγκ και έτσι ο Φαν Μπόμελ θα έχει βοήθειες. Ο Κάιτ κάνει πάντα πολύ δουλειά, ενώ ο Ρόμπεν με τον Σνάιντερ, που σήμερα ήταν μέτριοι, θα βοηθήσουν σε μεγάλο βαθμό. Ο Σνάιντερ ειδικά φαίνεται να τον πηγαίνει κι η μπάλα, αφού έφτασε ήδη τα 5 γκολ (πρώτος σκόρερ μαζί με Βίγια) και έχει σκοράρει με κόντρες, με κεφαλιά (η πρώτη στην καριέρα του!) και γενικά ότι κάνει του βγαίνει. Αν τελικά το πάρει η Ολλανδία, νομίζω ότι θα είναι κι ο MVP του Mundial!

 * Από τον αυριανό ημιτελικό πιστεύω ότι θα προκριθεί η Ισπανία, όχι γιατί με έχει πείσει για τη μπάλα που παίζει -κάθε άλλο-, αλλά επειδή έχει τις μονάδες (Βίγια, Ινιέστα, Φάμπρεγκας, Τσάβι, ακόμη και Τόρες που δεν παίζει καλά) που μπορούν να επιβληθούν του εκπληκτικού Γερμανικού συνόλου που όλοι έχουμε απολαύσει μέχρι τώρα. Μεγάλη απουσία πάντως για τους Γερμανούς θα είναι ο Μίλερ. Αμφίρροπο ματς, που θα κριθεί στις λεπτομέρειες. Όποιος κι αν περάσει πάντως προσωπικά θα είμαι με την Ολλανδία στον τελικό..

Παραγουάη - Ισπανία 0-1, Γερμανία - Ισπανία ο 2ος ημιτελικός.

 Σε έναν ακόμη συναρπαστικό σε εξέλιξη προημιτελικό, στο "Έλις Παρκ Στέιντιουμ" του Γιοχάνεσμπουργκ η Ισπανία δεν έπεισε σε ακόμη ένα παιχνίδι της, όμως πήρε την πρόκριση για τα ημιτελικά σε βάρος της Παραγουάης με γκολ του Νταβίντ Βίγια στο 83' και θα παίξει με τη Γερμανία για μία θέση στον μεγάλο τελικό!

 Στο πρώτο ημίχρονο η Παραγουάη ήταν καλύτερη. Η Ισπανία μπορεί να είχε τον έλεγχο του αγώνα και την κατοχή μπάλας αλλά έκανε την πρώτη ευκαιρία στο 30' με σουτ του Τσάβι. Αντίθετα οι Νοτιοαμερικάνοι με ασφυκτικό πρέσινγκ από πολύ ψηλά και με δύο και τρεις παίχτες πάνω στον Βίγια πατούσαν καλύτερα στο γήπεδο, δεν άφηναν τους Ισπανούς να κάνουν το παιχνίδι τους και μάλιστα άγγιξαν το 1-0 δύο φορές, ενώ πέτυχαν και γκολ που κακώς ακυρώθηκε. Ήταν το 41' όπου ο Βαλντέζ έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα και ούτε ήταν οφσάιντ ούτε κοντρόλαρε με το χέρι, όμως ο διαιτητής ακύρωσε το γκολ.
 Στην επανάληψη ο Ντελ Μπόσκε έβαλε τον Φάμπρεγκας στη θέση του Τόρες και ο Βίγια πέρασε στην κορυφή της επίθεσης και φυσικά έδωσε μεγαλύτερες βοήθειες από ότι όσο έπαιζε έξω αριστερά. Στο δίλεπτο 58'-59' ο διαιτητής από την Γουατεμάλα υπέδειξε δύο πέναλτι, ένα για κάθε ομάδα. Αρχικά υπέρ της Παραγουάης σε καθαρή παράβαση του Πικέ, όμως ο Κασίγιας απέκρουσε την εκτέλεση του Καρντόσο (κι ενώ κάποιοι Ισπανοί βιάστηκαν να μπουν στην περιοχή, ο διαιτητής λανθασμένα δεν έδωσε επανάληψη) και στην επόμενη φάση υπέρ της Ισπανίας, για κράτημα του Αλκαράζ στον Βίγια. Ο Αλόνσο σκόραρε, αλλά οι μισοί παίχτες είχαν μπει στην περιοχή πριν την εκτέλεση και ο διαιτητής έδωσε επανάληψη. Ο Αλόνσο άλλαξε γωνία αλλά το έχασε τη δεύτερη φορά. Ο Βιγιάρ απέκρουσε, όμως ο Φάμπρεγκας ανατράπηκε εκ νέου από τον τερματοφύλακα της Παραγουάης, ωστόσο ο ρέφερι μέσα στην αναμπουμπούλα δεν ξανασφύριξε πέναλτι.
 Στο 83' ο Ινιέστα μετά από εκπληκτική ατομική ενέργεια πάσαρε στον Φάμπρεγκας, ο οποίος με πλασέ πέτυχε το δοκάρι και στην επαναφορά ο Βίγια έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα, αφού πρώτα χτύπησε και στα δύο κάθετα δοκάρια. Με αυτό το γκολ ο επιθετικός της Ισπανίας έφτασε τα 5 και είναι μόνος πρώτος στους σκόρερ.
 Το 0-1 έμεινε μέχρι το τέλος και η Ισπανία πήρε τη μεγάλη πρόκριση για τα ημιτελικά!

 Ακόμη μία κακή διαιτησία είχαμε πάντως. Ο διαιτητής από τη Γουατεμάλα(!) τα έκανε θάλασσα αδικώντας και τις δύο ομάδες. Λίγο περισσότερο την Παραγουάη βέβαια, με το λανθασμένα ακυρωθέν γκολ και την μη υπόδειξη επανάληψης του πέναλτι του Καρντόσο, ενώ δεν υπέδειξε το δεύτερο πέναλτι για την Ισπανία. Στο όνομα της "αμεροληψίας" η FIFA βάζει σε νοκ-άουτ ματς διαιτητές από απίθανες χώρες και τα αποτελέσματα είναι δυστυχώς αυτά που βλέπουμε...

 Οι συνθέσεις των δύο ομάδων:

 Παραγουάη (Χεράρδο Μαρτίνο): Βιγιάρ, Βερόν, Μορέλ, Καρδόζο, Μπαρέτο (64’ Βέρα), Σαντάνα, Ντα Σίλβα, Κάσερες (84’ Μπάριος), Ριβέρος, Βαλντέζ (72’ Σάντα Κρουζ), Αλκαράζ.

 Ισπανία (Βιθέντε Ντελ Μπόσκε): Κασίγιας, Πικέ, Πουγιόλ (84 Μαρτσένα), Ινιέστα, Βίγια, Τσάβι, Τόρες (56’ Φάμπρεγκας), Καπντεβίλα, Αλόνσο (75’ Πέδρο), Ράμος, Μπουσκέτς.


 * Η Ισπανία δυσκολεύτηκε αρκετά απέναντι στην Παραγουάη αλλά τελικά κατόρθωσε να προκριθεί στα ημιτελικά, όπου περιμένει η Γερμανία για να ψάξει τη ρεβάνς για τον χαμένο τελικό του Euro 2008. 
 Η Ευρώπη λοιπόν επιστρέφει, με τρεις ομάδες στα ημιτελικά. Ολλανδία, Γερμανία και Ισπανία ήταν οι 3/8 Ευρωπαϊκές των προημιτελικών αλλά κατάφεραν όλες να προκριθούν στην τετράδα. Η Ουρουγουάη που ολοκληρώνει το παζλ των ημιτελικών είναι η μόνη Λατινοαμερικάνικη που τα κατάφερε, ωστόσο δεν έχει ακόμη παίξει κόντρα σε Ευρωπαϊκή ομάδα. Ποτέ στο παρελθόν Ευρωπαϊκή ομάδα δεν έχει καταφέρει να σηκώσει Μουντιάλ εκτός Ευρώπης, όμως νομίζω ότι ήρθε η ώρα. Καλή και υπολογίσημη η Ουρουγουάη, αλλά δεν πιστεύω ότι μπορεί να φτάσει μεχρι το τέλος...